Boże jak dobrze, że jesteś …

Gdyby każdego dnia zapisywać całe dobro, które otrzymujemy z ręki Ojca, powstałby niezwykły hymn pochwalny na cześć Opatrzności Bożej.

Kiedy czcimy Opatrzność Bożą, to właśnie w duchu dziękczynienia.

Rozumiemy bowiem, że my sami od siebie nie zależymy, że jest Ktoś większy od nas. Ktoś, kto nas prowadzi. Ktoś, kto się nami opiekuje. Ktoś, kto nas kocha i to bezinteresownie.

Jakże bylibyśmy nieszczęśliwi i jakie trudne byłoby nasze życie, gdyby nie Opatrzność Boża. Zauważanie tej opieki, drobnych i wielkich Łask, którymi Opatrzność nas obdarza, to cenna umiejętność.

Każdego dnia trzeba podziękować Bogu za miniony dzień i odmówić krótką modlitwę do Ducha Świętego.

Jeżeli człowiek w swoim sercu ma wdzięczność nawet za drobne rzeczy, to jest on przepełniony Bożą obecnością. Dobrze być wdzięcznym także drugiemu człowiekowi.

Wszyscy powinniśmy dostrzegać i umieć dziękować bliźniemu za wszelkie dobro to materialne i niematerialne, które od niego otrzymujemy, a nawet za przysłowiowy uśmiech skierowany do nas.

Pamiętajmy, że dokładnie odwrotnie działa zły duch. Niestety bardzo często ulegamy jego pokusie, żeby w bliźnich widzieć cały czas to, co jest nie tak, a więc grzechy, błędy, porażki …            

W ten sposób zły duch wprowadza nas w złość, w nienawiść, w zawiść czy zniechęcenie. Tymczasem najpierw trzeba dostrzec to, co jest dobre i nauczyć się za nie dziękować.

Kto nie miłuje brata swego, którego widzi, ten na pewno nie będzie miłował Boga, którego nie widzi.

Żeby rozpoznać Boga, naucz się kochać. Tyle Boga jest w nas ile miłości. Jesteśmy z miłości stworzeni i do miłości powołani. Kochaj i dziękuj.

Przy okazji Dni Zadumy nad tajemnicą śmierci, wieczności, pragnę w tym miejscu podziękować za troskę o nasz parafialny cmentarz. Jest to rzeczywiście miejsce zadumy, ale przede wszystkim miejsce wiecznego spoczynku Waszych krewnych. Miejsce o które dbacie, bo groby zmarłych spoczywających na cmentarzu są pięknie zadbane i świadczą o miłości, której nawet śmierć nie jest w stanie zwyciężyć. Bo oni żyją. Żyją u Pana Boga (w czyśćcu albo niebie, tego nie wiemy, dlatego modlimy się ciągle za zmarłych, zamawiamy Msze św., modlimy się na różańcu) i w sercach krewnych.

Dziękuję za porządek. Przestrzeganie prawa zawartego w Regulaminie Cmentarza Parafialnego w Kolonowskiem. Dziękuję za uiszczanie opłat dotyczących dzierżawy grobu (na 20 lat) i przy stawianiu nowego pomnika (dochód z tego związany pokrywa wywóz śmieci, raz na miesiąc 1650 zł. oraz opłat związanych z poborem wody).

Dziękuję Pani Marii Smyk za prowadzenie dokumentacji cmentarnej, p. Maria jest ze mną co czwartek w kancelarii i pomaga uporać się z biurokracją związaną z naszym cmentarzem. „Bóg zapłać”.

Dziękuję Panu Szymonowi za koszenie trawy na cmentarzu. W tym miejscu chciałbym także wyrazić moją wdzięczność za wytrwałe koszenie trawy (przez cały sezon) wokół placu kościelnego i plebanijnego Panu Piotrowi Leja (jest to ogrom godzin spędzonych przy kosiarce, żeby utrzymać piękno zieleni wokół kościoła i plebanii).

Chciałbym przypomnieć zapis z Regulaminu Cmentarza Parafialnego pkt. 2.2. „Na terenie cmentarza zakazuje się, bez uzyskania zgody Administratora cmentarza (…) ustawiania ławek i innych elementów ozdobnych w sposób utrudniający poruszanie się między nagrobkami”.